ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ

 

Η ηλικία, το οικογενειακό ιστορικό και 

η γενετική προδιάθεση εξακολουθούν 

να αποτελούν τους βασικούς παράγοντες 

κινδύνου για τον καρκίνο του προστάτη. 

Ομως, η εικόνα της νόσου έχει αλλάξει 

σημαντικά τα τελευταία χρόνια. 

Η σύγχρονη ογκολογία δεν αντιμετωπίζει 

πλέον τον καρκίνο του προστάτη 

ως μία ενιαία ασθένεια, αλλά ως ένα σύνολο 

όγκων με διαφορετική βιολογική συμπεριφορά 

– από εκείνους που μπορεί να μη χρειαστούν 

άμεσα θεραπεία έως τις επιθετικές 

και μεταστατικές μορφές που απαιτούν 

συνδυασμένη συστηματική αντιμετώπιση.

Και καθώς ο Σεπτέμβριος έχει καθιερωθεί 

ως μήνας ενημέρωσης, αποτελεί ιδανική 

αφορμή όχι μόνο για την υπενθύμιση της 

αξίας της έγκαιρης διάγνωσης αλλά και 

για να γίνει γνωστό πόσο έχει διευρυνθεί

 το θεραπευτικό οπλοστάσιο.

Αναλυτικότερα, στα πρώιμα στάδια, 

ο καρκίνος του προστάτη συνήθως 

δεν δίνει απολύτως κανένα σημάδι 

που να υπονοεί την ύπαρξη της ασθένειας. 

Σε πιο προχωρημένα στάδια, πάλι, μπορεί 

να δώσει συμπτώματα όπως: δυσκολία 

στην ούρηση, αίμα στα ούρα ή το σπέρμα, 

πόνο στα οστά, απώλεια βάρους 

και κούραση.Τακτικός έλεγχος

Η απουσία συμπτωμάτων δεν πρέπει 

να δημιουργεί εφησυχασμό, όπως 

σημειώνουν οι ειδικοί της Ελληνικής 

Ουρολογικής Εταιρείας. Και προσθέτουν

 με νόημα, ότι η συγκεκριμένη ιδιαιτερότητα

 της νόσου καθιστά τον ετήσιο έλεγχο 

ιδιαίτερα σημαντικό.

Αυτός γίνεται μέσω μέτρησης της ποσότητας 

του PSA στο αίμα και δακτυλικής εξέτασης 

από το ορθό, μετά την ηλικία των 50 ετών. 

Στα άτομα με παράγοντες κινδύνου 

προτείνεται η έναρξη του ελέγχου 

να ξεκινάει νωρίτερα στην ηλικία 

των 45 ετών. 

Ο έλεγχος για τον καρκίνο του προστάτη 

περιλαμβάνει τις παρακάτω εξετάσεις:

• Μέτρηση των επιπέδων του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA) στο αίμα: Οι ειδικοί επισημαίνουν εντούτοις ότι το αυξημένο δεν σημαίνει αυτομάτως καρκίνος.
• Δακτυλική εξέταση από το ορθό.
• Πολυπαραμετρική Μαγνητική (mpMPRI): Μια ειδική εξέταση σε εξειδικευμένα ακτινολογικά εργαστήρια, η οποία μπορεί να ενισχύσει την υποψία της διάγνωσης και να κατευθύνει τη βιοψία του προστάτη.
• Βιοψία προστάτη: Σε περίπτωση που υπάρχει υποψία ύπαρξης κακοήθειας από τη δακτυλική εξέταση, τη μέτρηση του PSA ή τα ευρήματα της μαγνητικής, ο ουρολόγος σας θα προχωρήσει στη διενέργεια βιοψίας.

Υπερεπεξεργασµένα τρόφιµα

Τα νέα δεδομένα επαναφέρουν στο 

προσκήνιο και τον τρόπο ζωής. Πρόσφατη 

αμερικανική μελέτη σε 17.024 άνδρες, που 

δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό 

«American Journal of Medicine», βρήκε ότι η 

υψηλότερη κατανάλωση 

υπερεπεξεργασμένων 

τροφίμων συνδεόταν με περίπου 29%-30% 

υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου του προστάτη. 

Μάλιστα, η συσχέτιση παρέμενε, 

συνυπολογίζοντας παράγοντες όπως η ηλικία 

και το κάπνισμα. 

Οι ίδιοι οι ερευνητές, ωστόσο, 

επισημαίνουν την ανάγκη για μεγαλύτερες 

μελέτες και τυχαιοποιημένες δοκιμές.

Μόλις λίγες ημέρες πριν, άλλη δημοσίευση 

έδειξε ένα διαφορετικό κενό: την ελλιπή 

ενημέρωση των ανδρών για τη σχέση 

διατροφής και καρκίνου του προστάτη. Σε 

δημοσκόπηση 1.102 αμερικανών ανδρών, 

μόλις ένας στους πέντε γνώριζε ότι 

προηγούμενες έρευνες έχουν συνδέσει την 

υψηλότερη κατανάλωση γαλακτοκομικών με 

αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του προστάτη.

Οι γενικότερες συστάσεις για την πρόληψη, 

σύμφωνα με τους επιστήμονες της Ιατρικής Σχολής του Johns Hopkins, κινούνται προς μια ισορροπημένη διατροφή με περισσότερα φρούτα, λαχανικά, όσπρια, δημητριακά και λιγότερα κορεσμένα λιπαρά και υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα, διατήρηση υγιούς σωματικού βάρους και συστηματική άσκηση. Οι ίδιοι τονίζουν, ωστόσο, ότι δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος τρόπος που να μπορεί να αποτρέψει τον καρκίνο του προστάτη και ότι η ηλικία και η γενετική προδιάθεση δεν μπορούν να τροποποιηθούν.

Ενεργός παρακολούθηση

Η πρόοδος δεν αφορά μόνο την πρόληψη και τη διάγνωση. Ενα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα είναι ότι δεν χρειάζεται πλέον κάθε άνδρας με καρκίνο του προστάτη να υποβληθεί άμεσα σε ριζική θεραπεία.

Πιο συγκεκριμένα και σύμφωνα με την Ελληνική Ουρολογική Εταιρεία, σε χαμηλού κινδύνου καρκίνους που βρίσκονται σε αρχικό στάδιο, η ενεργός παρακολούθηση αποτελεί τεκμηριωμένη στρατηγική. Η ριζική προστατεκτομή είναι η ενδεδειγμένη μορφή θεραπείας για τοπικό ή τοπικά επεκτεινόμενο καρκίνο του προστάτη και σε ασθενείς με προσδόκιμο επιβίωσης μεγαλύτερο από 10 χρόνια.

Οπως, δε, υπογραμμίζουν με νόημα οι επιστήμονες της Εταιρείας, η  αποτελεσματικότητα του χειρουργείου εξαρτάται από την εμπειρία του γιατρού που αναλαμβάνει την επέμβαση και όχι από τη μέθοδο που θα εφαρμοστεί (ανοιχτή, λαπαροσκοπική, ρομποτική). Αναφορικά, δε, με πιθανές επιπλοκές οι δύο συχνότερες είναι η ακράτεια ούρων και η στυτική δυσλειτουργία.

Ορµονοθεραπεία

Σε κάθε περίπτωση, όταν απαιτείται ριζική αντιμετώπιση, η χειρουργική επέμβαση και η ακτινοθεραπεία παραμένουν βασικές επιλογές. Στη ίδια λίστα, όμως, συμπεριλαμβάνεται και η ορμονοθεραπεία. Αναλυτικότερα και σύμφωνα με την Εταιρεία, «πρόκειται για θεραπεία που περιλαμβάνει χορήγηση ορμονών, που ελέγχουν τα επίπεδα της τεστοστερόνης στο αίμα. Σκοπός είναι η βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών, ενώ η συγκεκριμένη θεραπευτική επιλογή είναι συνήθως επικουρική του χειρουργείου ή της ακτινοθεραπείας και εφαρμόζεται σε προχωρημένες μορφές καρκίνου του προστάτη».

Εν τω μεταξύ, σημαντικές είναι και οι εξελίξεις για την αντιμετώπιση του προχωρημένου και μεταστατικού καρκίνου, με τις νεότερες θεραπείες να διευρύνουν σημαντικά τον χρόνο ελέγχου της νόσου και την επιβίωση.

Το επόμενο βήμα, μάλιστα, σύμφωνα με τους ιατρούς της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, δρα Μαρία Καπαρέλου (παθολόγος – ογκολόγος) και Θάνο Δημόπουλο (καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής, Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα», τ. πρύτανης ΕΚΠΑ) είναι η θεραπεία με βάση τη μοριακή ταυτότητα του όγκου. «Η αναζήτηση μεταλλάξεων στα BRCA1/2 και σε άλλα γονίδια επιδιόρθωσης του DNA μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για στοχευμένες θεραπείες, όπως οι αναστολείς PARP, σε ασθενείς που πληρούν τα κατάλληλα κριτήρια».

Οι ίδιοι, δε, συμπληρώνουν ότι παράλληλα, «το PSMA έχει δημιουργήσει ένα νέο θεραπευτικό πεδίο. Η απεικόνιση με PSMA PET/CT επιτρέπει την ακριβέστερη χαρτογράφηση της νόσου, ενώ η θεραπεία με ¹⁷⁷Lu-PSMA αξιοποιεί την έκφραση του PSMA στα καρκινικά κύτταρα για να μεταφέρει στοχευμένη ακτινοβολία στις καρκινικές εστίες. Πρόκειται για χαρακτηριστικό παράδειγμα της μετάβασης από τη γενική αντιμετώπιση του καρκίνου στη θεραπεία που επιλέγεται με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του όγκου».

ΚΙ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τα παιδικά μου χρόνια υπηρξαν

χωρις βιώματα από εκκλησιαστική ζωή.

Στη διάρκεια των σπουδών μου,

ένταξη στο χώρο της Δογματικής Αριστεράς,

και τη μαχητική αθεΐα.

Με κλονισμένη πίστη, γνωρίζω έναν ομοϊδεάτη

και παντρεύομαι

Γεννιέται η κόρη μας με σπάνιο-σοβαρότατο

καρδιολογικό πρόβλημα.

Μεγάλος πόνος, που δίνει  χαριστική βολή

στα τελευταία ψίχουλα της πίστης μου.

Πώς να χωρέσει το μυαλό μου ότι αυτό

το πανέμορφο λεπτεπίλεπτο πλάσμα

έχει μόνο μερικούς μήνες ζωής;

Στο κόμμα μου λένε:

Τα βλέπεις; Πού είναι ο Θεός;

Φυσικά το παιδί μας δεν το βαφτίσαμε

συνεπείς στις αρχές μας.

Του δώσαμε το όνομα Μαρία,

όταν το δηλώσαμε στο ληξιαρχείο.

Παρά τις προβλέψεις η Μαρία ζει και μεγαλώνει

με το πρόβλημα της καρδούλας της,

με μαρτυρικές κρίσεις άπνοιας, με επιπλοκές.

Συμβαίνει όμως κάτι το περιεργο.

Παρόλο που ζούσε σε μαχητικά αθεϊστικό

περιβάλλον, είχε μια ανεξήγητη πίστη στο Θεό,

μια ηρεμία, μια καρτερικότητα.

Αντί να τη στηρίζουμε εμείς,

μας στήριζε εκείνη

Οκτώ ετών η Μαρία μας 

σε μια απέλπιδα προσπάθεια

την πάμε στην Αμερική.

Εκεί απλώς επιβεβαιώνεται ότι η κατάσταση

είναι μη αναστρέψιμη.

Γυρίζουμε πίσω χωρίς καμιά πλέον ελπίδα.

Γυρίζοντας στην Ελλάδα η Μαρία συνεχίζει

να προσεύχεται  όταν η γιαγιά της

την πηγαίνει στην Εκκλησία.

Στο γυμνάσιο, Άριστη μαθήτρια.

Γλυκύτατο πλάσμα.

Εγώ, μ΄ ένα μόνιμο μαχαίρι στην καρδιά

Κάποια μέρα στο σχολείο

σε μια ελεύθερη συζήτηση

στο μάθημα των θρησκευτικών και  μπροστά

σ όλα τα παιδιά, λέει στο θεολόγο:

Κύριε, δεν είμαι βαφτισμένη, 

θέλω τόσο πολύ να βαπτιστώ

Μπορείτε να με βοηθήσετε;

Άφωνος ο καθηγητής.

Τα παιδιά την πειράζουν:

Καλά εσένα σου δώσανε το όνομα

όπως στα σκυλάκια Όχι τους είπε.

Οι γονείς μου με σεβάστηκαν  μου είπαν

να επιλέξω εγώ πότε θα βαπτιστώ.

Και τώρα το θέλω πάρα πολύ

Ο θεολόγος με καλεί στο σχολείο 

δειλά με ρωτάει, αν έχω αντίρρηση για τη βάφτιση.

Σκίζεται η καρδιά μου στα δύο.

Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ήμουν

η αιτία να είναι πικραμένο το κοριτσάκι μου,

που ποτέ δεν μου είχε ζητήσει τίποτε.

Και τώρα μέσω του καθηγητή της

μου ζητούσε μόνο να βαφτιστεί

Πώς μπορούσα να είμαι τόσο εγωίστρια

εγκλωβισμένη σε ιδεολογίες;

Γυρνάω σπίτι, την αγκαλιάζω κλαίγοντας

της υπόσχομαι ότι θα βαπτιστεί

όσο πιο γρήγορα γίνεται.

Παρακάμπτοντας θαυματουργικά

τη λυσσαλέα αντίρρηση του πατέρα της,

βαφτίζεται, σ΄ ένα μυστήριο που συγκλόνισε

τους λίγους παριστάμενους.

Έφτιαξε μόνη της τη λιτή λαμπάδα της,

ειπε το Πιστεύω, συμμετείχε…

Δύο χρόνια μετά η Μαρία είναι στα 14

με την υγεία της να επιδεινώνεται ραγδαία.

Λόγω πνευμονικής υπέρτασης

παθαίνει κρίσεις με συνεχείς αιμοπτύσεις.

Ένας μαρτυρικός μήνας στο Ωνάσσειο

με εξανεμισμένες όλες πια τις ελπίδες.

Το παιδί γαλήνιο, καρτερικό, προσευχόμενο.

Κι εγώ απογοητευμένη απ΄ όλες τις ιδεολογίες

και τα πολιτικά σχήματα, απλώς είμαι δίπλα της,

χωρίς να μπορώ να κατανοήσω, 

από πού αντλεί δύναμη.

Οι γιατροί σηκώνουν τα χέρια ψηλά.

Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει.

Την παίρνω σπίτι.Το ήθελε και η ίδια.

Οι αιμοπτύσεις συνεχίζονται.

Εγώ δίπλα της, μόνο να κλαίω μπορούσα,

όταν κοιμόταν.

Σε μια έντονη αιμόπτυση μου λέει:

-Μανούλα, όταν γίνεται κάτι πολύ κακό,

ο Θεός δίνει κάτι πολύ μεγάλο.

Κι εγώ τώρα περνάω κάτι πολύ κακό,

αλλά ο Θεός μου ετοιμάζει κάτι πολύ μεγάλο

Δεν καταλάβαινα τι μου έλεγε

Η ώρα 11 το βράδυ, 12 Νοεμβρίου 1995.

Μια νέα αιμόπτυση την εξάντλησε.

Δύσπνοια και δυσφορία.

Η Μαρία μου σταυροκοπιόταν.

Εγώ παρακαλούσα δεν ξέρω ποιόν

να μην βασανίζεται άλλο.

Στις δύο τα ξημερώματα παθαίνει εγκεφαλικό.

Γέρνει το κεφαλάκι της και αλλοιώνονται

τα χαρακτηριστικά της. Βλέποντάς την

να έχει χάσει κάθε επαφή με το περιβάλλον ουρλιάζω:

 Δεν υπάρχει Θεός; Πού είναι ο Θεός;

Και τότε ανοίγει τα μάτια της,

μου ρίχνει ένα κουρασμένο γαλήνιο βλέμμα

και ψιθυρίζει:

Μαμά υπάρχει Θεός

 

 

 

 

Και ξανακλείνει τα μάτια της για πάντα,

στην αγκαλιά μου.

Στην αγκαλιά του Θεού,

ξεκούραστη πια, βαφτισμένη

Δεν θα περιγράψω την πορεία μου μετά.

Η Μαρία μου, έγινε η πνευματική μου μητέρα,

ο άγγελος που μεταμόρφωσε την οικογένειά μου.

Μεσίτριά μου στον Ουρανό.

Αυτή με βοήθησε να αναστηθώ

από τον πνευματικό μου θάνατο.

Από τότε η ζωή μου,

μόνο με θαύμα μπορεί να παρομοιαστεί.

Οι δωρεές του Θεού τόσο πλούσιες,

που δεν τις αντέχω…. 

 

 

 

Χαιρετε. 

 

 

 

 

 

 

 

ΗΤΑΝ ΩΡΑΙΟΣ...

Ο κόσμος δεν σταμάτησε όταν 

ο Μπρους Γουίλις απομακρύνθηκε 

από την κάμερα. 

Αλλά κάτι στο Χόλιγουντ σταμάτησε. 

Μια φωνή που νομίζαμε ότι θα ήταν πάντα 

εκεί ξαφνικά σίγησε. 

Ένα πρόσωπο με το οποίο μεγαλώσαμε 

άρχισε να ξεθωριάζει από νέες αφίσες, 

νέα τρέιλερ, νέα όνειρα. 

Το ονομάσαμε συνταξιοδότηση. 

Η οικογένειά του το ονόμασε FTD. 

Οι θαυμαστές απλώς αποκαλούν

Δεν αποχαιρετάμε μόνο έναν ερμηνευτή· 

αποχαιρετάμε μια γνώριμη σταθερά 

στη ζωή μας. 

Ο Μπρους Γουίλις εμφανίστηκε ως 

ένας έξυπνος ξένος, έσπασε το καλούπι 

του ανέγγιχτου ήρωα δράσης και 

στη συνέχεια 

συνέχισε να μας εκπλήσσει, ταινία με 

την ταινία. 

Από το χάος των νέον του 

«Πέμπτου Στοιχείου» μέχρι τον ήσυχο 

πόνο της «Έκτης Αίσθησης», 

έφερε ένα σπάνιο μείγμα σκληρότητας

 και τρυφερότητας που έκανε το κοινό

 να αισθάνεται ταυτόχρονα προστατευμένο

 και εκτεθειμένο.

Καθώς η ασθένεια αναμόρφωσε 

τον ιδιωτικό του κόσμο, η οικογένειά 

του επέλεξε την αγάπη αντί του θεάματος, 

προσκαλώντας το κοινό να δει 

τον άνθρωπο πίσω από τον θρύλο. 

Αυτή η ειλικρίνεια μετέτρεψε την ιστορία 

του σε κάτι μεγαλύτερο από τη φήμη: 

μια υπενθύμιση ότι ακόμη και τα εικονίδια 

είναι εύθραυστα. 

Η κληρονομιά του ανήκει τώρα 

σε σαλόνια, σε βραδινές επαναλήψεις 

ταινιών και σε θεατές που θα 

τον συναντήσουν για πρώτη φορά 

στην οθόνη και θα νιώσουν, αμέσως, 

ότι με κάποιο τρόπο τον γνωρίζουν ήδη.

ΧΑΜΗΛΩΝΩ ΤΑ ΦΩΤΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ..

 

Οι πρόγονοί μας ξυπνούσαν με τον ήλιο 

και χαλάρωναν με το απαλό, ζεστό φως της φωτιάς . 

Ο εγκέφαλός μας είναι προγραμματισμένος: 

όταν το φως λιγοστεύει,

 το σώμα καταλαβαίνει ότι νύχτωσε και αρχίζει να παράγει μελατονίνη, την ορμόνη που μας φέρνει γλυκιά νύστα και επισκευάζει τα κύτταρά μας κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Όταν ειναι  αναμμένα τα μεγάλα, φώτα  μετά τις 9 το βράδυ, συμβαίνει:

Μπλοκάρισμα της Μελατονίνης:

 Ο εγκέφαλος νομίζει ότι είναι ακόμα μεσημέρι. Σταματά να παράγει την ορμόνη του ύπνου, μας κρατασε σε τεχνητή υπερένταση.

Ελαφρύς Ύπνος: 

Ακόμα κι αν κοιμηθείς, ο ύπνος σου θα είναι πιο ελαφρύς και ανήσυχος, γιατί το νευρικό σύστημα δεν πρόλαβε να «κατεβάσει ταχύτητα» ομαλά.

Μια Βραδινή Όαση στο Σπίτι

Μόλις πάει 9 το βράδυ, κάνε μια απλή αλλά πανίσχυρη αλλαγή στο σπίτι σου:

Κλείσε τα Μεγάλα Φώτα: 

Σβήσε τα κεντρικά φώτα του ταβανιού που έρχονται από ψηλά και είναι πολύ δυνατά.

Άναψε τα Πορτατίφ: 

Προτίμησε επιτραπέζιες λάμπες ή κρυφό φωτισμό με θερμό, κίτρινο φως. 

Το φως που έρχεται από χαμηλά και είναι απαλό μιμείται το φως του ηλιοβασιλέματος.

Ανάψτε ένα Κερί:

 Αν χαλαρώνεις στον καναπέ, άναψε ένα απλό κερί. Η φυσική κίνηση της φλόγας και το ζεστό της χρώμα έχουν μια απίστευτα ηρεμιστική επίδραση στο μυαλό.

Το συμπέρασμα; 

Το σώμα χρειάζεται το σκοτάδι για να θεραπευτεί και να ξεκουραστεί. 

Χαμήλωσε τα φώτα , δημιούργησε μια ήρεμη ατμόσφαιρα  και άφησε τη φύση να σε οδηγήσει σ εναν  βαθύ και αναζωογονητικό ύπνο .

https://www.facebook.com/groups/1157443185908609/user/100064740409756/