Παρασκευή 24 Απριλίου 2026

ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΑΠΟΡΡΙΨΗΣ




 Η «ευαισθησία απόρριψης» 

είναι μια ψυχολογική κατάσταση 

που επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο

 αντιλαμβανόμαστε και αντιδρούμε 

στην κριτική. 

Ακόμη και μικρά σχόλια μπορεί να βιώνονται 

ως έντονα ή αρνητικά, επηρεάζοντας 

την αυτοεκτίμηση και τις σχέσεις. 

Πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται 

να καταλάβουν γιατί αντιδρούν έτσι,

 όμως υπάρχουν ορισμένα σημάδια 

που μπορούν να δώσουν μια πιο

 ξεκάθαρη εικόνα. 


Ποια είναι τα κύρια συμπτώματα ενός άτομο με «ευαισθησία στην απόρριψη»;

Κακά τα ψέματα, σε κανέναν δεν αρέσει η απόρριψη είτε έρχεται από το ερωτικό κομμάτι, είτε από το φιλικό, επαγγελματικό ή οικογενειακό.

Καθένας διαχειρίζεται διαφορετικά την απόρριψη και άλλοτε πεισμώνει, άλλοτε τη δέχεται και προσπαθεί να γίνει καλύτερος/η, και άλλοτε η απόρριψη είναι μια βαθιά τραυματική εμπειρία, η οποία του πυροδοτεί κάποιο από τα παρακάτω συμπτώματα ή και όλα.

Σύμφωνα με τον ειδικό ψυχολόγο Dee Johnson, από το Priory, πολλά άτομα, έχουν «ευαισθησία στην απόρριψη» και δυσκολεύονται ιδιαίτερα να δεχθούν την κριτική.

Για τα άτομα αυτά, η απόρριψη και η κριτική δεν είναι απλώς μια δυσάρεστη εμπειρία, αλλά τους πυροδοτεί αισθήματα και αμυντικές αντιδράσεις, οι οποίες πολλές φορές δημιουργούν συγκρούσεις και προβλήματα στις σχέσεις τους.

Ευαισθησία στην απόρριψη, εμφανίζεται κυρίως σε άτομα τα οποία μπορεί να εμφανίζουν και διάσπαση ελλειμματικής προσοχής (ΔΕΠΥ).

Βιώνουν την απόρριψη ως μια ιδιαίτερα τραυματική εμπειρία, και προκαλούνται διάφορα συναισθηματικά συμπτώματα όπως:

Ποια είναι τα κύρια συμπτώματα ενός ατόμου με «ευαισθησία στην απόρριψη»;

Απαντούν στην απόρριψη με ξεσπάσματα θυμού, συχνά αδικαιολόγητα και έντονα.

Νιώθουν υπερβολική ντροπή, ή αναστάτωση, ενώ συχνά μετανιώνουν για την εκρηκτική απάντηση τους

Έχουν καταβάθος χαμηλή αυτοεκτίμηση και φοβούνται να εκτεθούν

Χαρακτηρίζονται από γενικότερο άγχος, κοινωνικό και περιβαλλοντικό

Θέτουν πολύ υψηλά τις προσδοκίες για τον εαυτό τους και ζουν με τον φόβο της αποτυχίας ή της απόρριψης

Η απόρριψη τους πυροδοτεί έντονους αμυντικούς μηχανισμούς, αντί για λογική σκέψη και αποδοχή

Αν δεχθούν απόρριψη ή κριτική, νιώθουν τις ανασφάλειες τους να γίνονται πολύ πιο έντονες

Έχουν σκέψεις αυτοτραυματισμού ή κατάχρησης ουσιών, μετά από μια κριτική, καθώς δυσκολεύονται να διαχειριστούν τα συναισθήματα που έρχονται στην επιφάνεια και νιώθουν ανίκανοι ή «λίγοι».

Από τι προκαλείται η ευαισθησία στην απόρριψη ή την κριτική ;

«Ο ανθρώπινος ψυχισμός είναι πολύπλοκος, επομένως δεν μπορούμε να είμαστε συγκεκριμένοι με τις αιτίες.

Ωστόσο η ευαισθησία στην απόρριψη μπορεί να παρουσιαστεί ως αποτέλεσμα παιδικών τραυμάτων, ή αισθημάτων παραμέλησης και άλλων τύπων κακοποίησης, ειδικά ψυχολογικής», εξηγεί ο Johnson.

«Το να ζεις σε μακροχρόνια αβεβαιότητα και άγχος μπορεί επίσης να είναι ένα έναυσμα για να αναπτύξεις μια τέτοια συναισθηματική κατάσταση».

Πως θεραπεύουμε τα φαινόμενα «ευαισθησίας στην απόρριψη»;

Για να δημιουργήσουμε μια καλύτερη συναισθηματική κατάσταση, απαιτεί χρόνο, προσπάθεια, αλλά και γνώση.

Η αλλαγή είναι σταδιακή, ενώ η ψυχοθεραπεία είναι πάντοτε βοηθητική σε τέτοια ζητήματα, προκειμένου να αντιληφθούμε συμπεριφορές και μοτίβα που μας προκαλούν προβλήματα.

Για αρχή είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε τα συναισθήματα μας, να τα νιώσουμε (να μην τα απορρίψουμε) και στη συνέχεια να τα εκλογικεύσουμε.

Μπορείτε να κρατήσετε ένα ημερολόγιο, όπου θα αποτυπώσετε όσα νιώθετε, και όσα σας δυσκολεύουν στο χαρτί.

Έπειτα σκεφτείτε:

Τι είναι αυτό που σας οδηγεί να χρησιμοποιείται τις άμυνες σας σε μια απλή κριτική;

Γιατί η απόρριψη και η κριτική για εσάς, έχει τόσο σημαντικό αρνητικό πρόσημο;

Τι απαιτήσεις είχαν από εσάς οι γονείς σας και το περιβάλλον;

Πόσο νορμάλ θεωρείται πως είναι να είστε κάπου λάθος;

Γιατί αφήνετε μια κριτική να κλονίσει ολόκληρη την ύπαρξη σας;

Προφανώς αυτά είναι ζητήματα τα οποία δεν απαιτούνται μέσα από ένα άρθρο, αλλά με την κατάλληλη βοήθεια, μπορούν να απαντηθούν και να βοηθήσουν το άτομο να βγει από λανθασμένα μοτίβα, τα οποία προκαλούν προβληματικές σχέσεις τόσο με τους άλλους, όσο και με τον εαυτό του.

Αν νιώθεις ότι η κριτική σε επηρεάζει περισσότερο απ’ όσο θα ήθελες, δεν είσαι μόνος. Η κατανόηση του τρόπου που αντιδράς είναι το πρώτο βήμα για να το διαχειριστείς καλύτερα. Δώσε χρόνο στον εαυτό σου και προσπάθησε να δεις τα πράγματα πιο ψύχραιμα. Μοιράσου το άρθρο με κάποιον που μπορεί να ταυτιστεί — μπορεί να τον βοηθήσει να καταλάβει τον εαυτό του λίγο καλύτερα.

ΠΗΓΗ: www.truelife.gr

Τρίτη 21 Απριλίου 2026

ΦΙΛΙΑ








Φιλία είναι η ζήλια η παραγωγική.
Αυτή που σε σπρώχνει να γίνεις καλύτερος. Είναι η ηρέμηση του παιδικού ναρκισσισμού που τα θέλει όλα δικά του.
Αυτού που δεν μοιράζεται.
Φιλία είναι η εμπιστοσύνη στον εαυτό σου,
ότι μπορείς και χωρίς τον καλύτερο σου φίλο, αλλά όσο ή όταν τον έχεις,
γίνεται το ποτιστηράκι σου,
αυτό που σε ξεδιψά, που θα σε θαυμάσει,
θα σε ισιώσει όταν ψηλώνεις στραβά,
που θα σου βάλει στήριγμα για να περπατήσεις ίσια.
Η φιλία είναι προέκταση και όρια ταυτόχρονα. Είναι η ελευθερία του να είσαι αυθεντικά ο εαυτός σου, χωρίς να ντραπείς για τίποτε.
Είναι ο χώρος όπου θα μάθεις να
σε αποδέχεσαι όπως είσαι,
διότι δεν κρίνεσαι, καθρεφτίζεσαι.
Η φιλία είναι πλάτωμα.
Είναι λέξεις σποράκια.
Είναι το χέρι που θα απλωθεί και
δεν φοβάσαι πιαστείς.
𝝜 𝞿𝞲𝞴ί𝞪 𝝙𝝚𝝢 𝞮ί𝞶𝞪𝞲 𝞱𝞾𝞼ί𝞪.
Αν νιώθεις ότι θυσιάζεσαι,
κάτι κάνεις λάθος.
Η φιλία είναι θεραπεία.
Φιλία είναι η αποδοχή του χώρου και
του χρόνου σου.
Η κατανόηση του από που έρχεσαι
και που πηγαίνεις.
𝝜 𝝫𝞲𝞴ί𝞪 𝞮ί𝞶𝞪𝞲 𝞪𝞹𝞴𝟂𝞼𝞲ά,
ό𝞹𝞸𝞾 𝟀𝟂𝞺άς 𝞸𝞴ό𝞳𝞴𝞰𝞺𝞸ς.
Με τα πολλά
Με τα λίγα σου
Με το τίποτε σου
Φιλία είναι ένα παγκάκι που πάνω του
χωράνε παρελθόντα, παρόντα, και μέλλοντα ανθρώπων που νιώθουν ότι είναι σαν να κάθονται δίπλα δίπλα και να μιλούν με αγάπη, ανοιχτά, αυθεντικά στον εαυτό τους και
όχι σε κάποιον έξω από αυτόν.
Φιλία είναι η περιμετρική οδός της στενής ζωής σου, που μπορεί αν θέλεις, να σε οδηγήσει μακριά, μπροστά, αλλού, νέα, καινούργια.
Η φιλία είναι αφορμή και σπρώξιμο.
Φιλία είναι τα μάτια σου, η αγκαλιά σου, ο τρόπος που αγαπάς και πιστεύεις, που αποδέχεσαι και θαυμάζεις.
𝝜 𝝫𝞲𝞴ί𝞪 𝞮ί𝞶𝞪𝞲 𝞪𝞶𝞪𝞹𝞪𝞺ά𝞼𝞽𝞪𝞼𝞰
𝞽𝞰ς 𝞼𝟀έ𝞼𝞰ς 𝞼𝞸𝞾 𝞵𝞮 𝞽𝞸𝞶 𝞮𝞪𝞾𝞽ό 𝞼𝞸𝞾.
Γι'αυτό και οι φίλοι είναι λίγοι και καλοί.
Γιατί μπορούν, όσο μεγάλο, μακρύ και να είναι το παγκάκι της ψυχής τους, να το γεμίζουν με ιστορίες ,όνειρα, πόνους, γέλια, εξελίξεις
δικές τους.





Δευτέρα 16 Μαρτίου 2026

ΖΟΥΜΕ...

 




Πολλοί πεθαίνουν στα 25 και ...θάβονται στα 75.
Είπε ο Benjamin Franklin
( Αμερικανός πολιτικός, συγγραφέας, εφευρέτης, επιστήμονας, διπλωμάτης και εκδότης.)
Και ίσως αυτό να είναι από τις πιο σκληρές αλήθειες που μπορούν να ειπωθούν για την ανθρώπινη ζωή.
Γιατί ο πραγματικός θάνατος δεν έρχεται πάντα όταν σταματά η καρδιά.
Πολλές φορές έρχεται πολύ νωρίτερα.
Έρχεται τη στιγμή που κάποιος
σταματά να ονειρεύεται.
Τη στιγμή που φοβάται τόσο πολύ να πληγωθεί, που διαλέγει να μη ζήσει καθόλου.
Τη στιγμή που συμβιβάζεται με μια ζωή που δεν τον εκφράζει, μόνο και μόνο επειδή είναι «ασφαλής», «λογική» ή «αποδεκτή».
Κάπως έτσι, ένας άνθρωπος μπορεί να συνεχίσει να αναπνέει, να πηγαίνει στη δουλειά, να μιλά, να γελά, να δείχνει πως είναι καλά.... αλλά μέσα του να έχει σωπάσει.
Να έχει εγκαταλείψει εκείνη τη φωτιά που κάποτε τον έκανε να θέλει περισσότερα....
Περισσότερη αλήθεια.
Περισσότερο έρωτα.
Περισσότερη χαρά.
Περισσότερη ζωή.
Δεν πεθαίνουν όλοι από τον θάνατο...
Πολλοί πεθαίνουν από αναβολή.
Από φόβο.
Από συνήθεια.
Από το «κάποια στιγμή».
Από το «δεν είναι τώρα η ώρα».
Από το «ας μη ρισκάρω».
Από το να προδίδουν λίγο λίγο τον εαυτό τους, μέχρι που μια μέρα δεν τον αναγνωρίζουν καν.
Κι όμως, η ζωή δεν σου ζητά να είσαι τέλειος...
Σου ζητά να είσαι παρών.
Να τη νιώσεις.
Να τη διεκδικήσεις.
Να πεις την αλήθεια σου.
Να φύγεις από ό,τι σε μικραίνει.
Να σταματήσεις να ζεις σύμφωνα με τον φόβο και να αρχίσεις να ζεις σύμφωνα με την ψυχή σου.
Γιατί υπάρχει μια τεράστια διαφορά ανάμεσα στο να επιβιώνεις και στο να ζεις.
Η επιβίωση είναι μηχανική.
Η ζωή είναι επιλογή.
Είναι ρίσκο.
Είναι κίνηση.
Είναι καρδιά.
Είναι να επιτρέπεις στον εαυτό σου να νιώσει, να χάσει, να μάθει, να ξανασηκωθεί, να αγαπήσει, να δημιουργήσει.
Μη γίνεις ένας άνθρωπος που απλώς πέρασε από τη ζωή.
Μη γίνεις μια ύπαρξη που κάποτε είχε φως και το έκλεισε για να μην ενοχλεί.
Μη θάψεις τον εαυτό σου ενώ είσαι ακόμη εδώ.
Ζήσε τώρα
Όχι όταν λυθούν όλα. (Δεν θα γίνει ποτέ)
Όχι όταν σε εγκρίνουν όλοι.
(ούτε αυτό θα συμβεί και να μην σε νοιάζει)
Όχι όταν φύγει κάθε φόβος.
(πάντα ίσως κάτι να φοβόμαστε)
Τώρα.
Γιατί στο τέλος, δεν θα σε πονέσουν τόσο τα λάθη που έκανες.
Θα σε πονέσουν περισσότερο οι στιγμές που δεν τόλμησες να ζήσεις.
Και η αλήθεια είναι μία:
ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι να πεθάνεις.
(αυτό θα συμβεί σε όλους μας)
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι να μη ζήσεις ποτέ πραγματικά.
Ζήσε

Δευτέρα 9 Μαρτίου 2026

Ο "συντονισμός" του σώματος

 






Φαντάσου το σώμα σου 

σαν ένα μουσικό όργανο. 

Μπορείς να έχεις το καλύτερο όργανο 

στον κόσμο (το πιο θρεπτικό φαγητό), 

αλλά 

αν δεν είναι κουρδισμένο σωστά, 

η μουσική που θα βγει θα ειναι φαλτσα

Ο "συντονισμός" του σώματος είναι 

ο ρυθμός  και η ηρεμία της εκκίνησης

Χωρίς αυτόν τον συντονισμό, 

ακόμα και το καλύτερο γεύμα μπορεί 

να σε αφήσει να νιώθεις άδειος.

Μπορεί να τρως μικρά σνακ και 
να νιώθεις πλήρης. 
Και μπορεί να τρως «κανονικά» γεύματα 
και να μην κρατάς καθόλου. 
Αυτό δεν είναι αντίφαση. 
Είναι το πλαίσιο
Το σώμα σου δεν "θυμάται" απλώς τις θερμίδες ή τα συστατικά. 
Θυμάται αν υπήρξε μια ομαλή ροή. 
Όταν υπάρχει ρυθμός, 
το σώμα συνεργάζεται και αξιοποιεί 
κάθε πηγή ενέργειας.


Φαντάσου δύο διαφορετικές πορείες 
μέσα στη μέρα:
Η Ασταθής Διαδρομή (Χωρίς Βάση): 
Εκκίνηση με ένταση  Απότομη κορυφή ενέργειας (καφές/γλυκό)  
Γρήγορη πτώση  Κενό στο στομάχι 
 
Λιγούρα το απόγευμα  

Νευρικότητα το βράδυ.

Η Σταθερή Διαδρομή (Με Ρυθμό): 
Εκκίνηση με παύση 
Ομαλή ροή ενέργειας 
 Σταθερό κράτημα 
Φυσική ικανοποίηση 
Ήρεμη αποσυμπίεση το βράδυ.
Όταν όμως ο ρυθμός χάνεται, 
το σώμα στέλνει σήματα. 
Η πείνα νωρίς το πρωί, 
η απογευματινή λιγούρα,
 η νευρικότητα και το φούσκωμα 
δεν είναι εχθροί που προσπαθούν
 να σε δυσκολέψουν. 
Είναι πληροφορίες.
 Σου δείχνουν ότι κάτι στην "αλυσίδα" 
της ημέρας σου δεν έδεσε σωστά.
Αντί, λοιπόν, να προσπαθείς να ελέγξεις 
τα συμπτώματα με περισσότερο φαγητό
 ή αυστηρούς περιορισμούς,
 παρατήρησε το μοτίβο. 
Σε πολλές περιπτώσεις, αυτό το μοτίβο 
γίνεται απόλυτα ξεκάθαρο 
όταν το δούμε μέσα από δεδομένα 
και συγκεκριμένες μετρήσεις.
Όταν βλέπεις την εικόνα του οργανισμού σου, σταματάς να ψάχνεις λύσεις στα τυφλά. Καταλαβαίνεις πού χάνεται 
η κυτταρική σου ισορροπία
 και πώς μπορείς να δώσεις στο σώμα σου 
τη σταθερότητα που ζητά.
Η φυσική υγεία δεν φαίνεται μόνο στο πιάτο. 
Φαίνεται στον τρόπο που κυλά η μέρα σου.
Η ποιότητα της ενέργειάς σου 
είναι ο καθρέφτης του ρυθμού σου . 
Αν το σώμα σου "διαβάζει" συνέχεια, 
τότε το φαγητό γίνεται αληθινό καύσιμο. 
Αν διαβάζει διακοπές, το φαγητό γίνεται απλώς ένα προσωρινό μπάλωμα.
Παρατήρησε τον τρόπο, 
όχι μόνο το τρόφιμο. 
Αν νιώθεις ότι η μέρα σου είναι μια διαρκής προσπάθεια να κρατηθείς, 
ίσως είναι η στιγμή να δούμε 
τι λένε οι δικοί σου δείκτες σταθερότητας