ΟΛΑ ΕΧΟΥΝ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΤΟΥΣ

Όλοι , γκρινιάζουμε 

για τα όποια στραβά έρθουν στη ζωή μας. 

Όχι μόνο για τα σοβαρά, 

αλλά και για τα πιο απλά. 

Εγκλωβισμένοι μόνο στον πόνο του σήμερα, αδυνατούμε να ζυγίσουμε το ευεργέτημα μίας δύσκολης στιγμής στη βραχυπρόθεσμη εξέλιξή μας.

Όλα στη ζωή έχουν έναν σκοπό, 

ακόμα κι αν εκείνη τη στιγμή δεν μπορείς 

να το αντιληφθείς. 

Η ζωή ξέρει να σε φέρνει μέσα από τις κατάλληλες καταστάσεις, ώστε να επιτρέψει στον καλύτερο εαυτό σου να αναδυθεί στην επιφάνεια και να καταπλήξει ακόμα κι εσένα τον ίδιο.

Δεν υπάρχει δυσκολία που να μην μπορείς να ξεπεράσεις. 

Για να στη φέρνει στο διάβα σου η ζωή, σημαίνει πως γνωρίζει ήδη για τις αντοχές και ικανότητές σου.

Ο άνθρωπος γίνεται σοφότερος μέσα από τις άσχημες στιγμές, διότι το ίδιο το πρόβλημα τον κινητοποιεί και τον ωθεί να ψάχνει για λύσεις.

Οι περισσότεροι  που σήμερα θαυμάζουμε, γνώριζαν πως δεν υπάρχει τίποτα το οποίο να έρχεται δίχως προσπάθεια, γι αυτό και πείσμωναν περισσότερο στη δύσκολη στιγμή χωρίς να εγκαταλείπουν. 

Και αν εξασκηθούμε περισσότερο, τότε θα καταλάβουμε πως το φως δε χάνεται ποτέ: 

απλά εμείς τυφλωνόμαστε και δεν μπορούμε να το δούμε.

Όλα στη ζωή έχουν τον σκοπό τους, 

Ολοι οι άνθρωποι που έρχονται στο διάβα μας, κάτι έχουν να μας διδάξουν, 

Ολες οι στιγμές γίνονται ένα πολύτιμο θησαύρισμα εμπειριών. 

Μία άρνηση για εργασία μπορεί να σε πείσει να αγωνιστείς και να βγάλεις από μέσα σου τον καλύτερό σου εαυτό, 

Μία αποτυχία στις εξετάσεις μπορεί να σου δείξει πως δεν κρίνεται από μία ατυχία όλη σου η ζωή.

Όλα έχουν τον σκοπό τους. 

Και αυτό το καταλαβαίνεις μετά από καιρό, ευχαριστώντας για όλα τα εμπόδια που σου έφερε.

Via  Μαρία Σκαμπαρδώνη

ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΝΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ

 

Στον κόσμο που μας περιβάλλει, η πιο κρίσιμη συνομιλία είναι εκείνη που διεξάγουμε αδιάκοπα μέσα μας. 

Κι ομως, μπορούμε να μετατρέψουμε αυτόν τον διάλογο σ ένα εργαλείο ειρήνης και εξέλιξης.

Η Τέχνη του Υγιούς Διαλόγου

Κάθε δευτερόλεπτο, εσωτερικεύουμε τα γεγονότα και τους δίνουμε νόημα. 

Όπως παρατήρησε ο Επίκτητος: 

Δεν έχει σημασία τι σου συμβαίνει  αλλά το πώς αντιδράς σε αυτό. 

Η αντίδραση αυτή ξεκινά από τη σκέψη. Αν ο εσωτερικός μας διάλογος είναι τοξικός, η πραγματικότητά μας διαστρεβλώνεται. 

Αν είναι υγιής, το πεπρωμένο μας ευθυγραμμίζεται με τις αξίες μας.

Πολλές από τις πεποιθήσεις μας λειτουργούν ως δεσμά. 

Οι πιο συνηθισμένες φράσεις που υπονομεύουν τον εαυτό μας:

«Πρέπει να πετυχαίνω σε όλα»: 

Η λογική του «όλα ή τίποτα» είναι παγίδα. 

Η αποτυχία δεν είναι το αντίθετο της επιτυχίας, αλλά το εργαστήριό της. 

«Αν αποτύχω εδώ, είμαι αποτυχημένος»: 

Μπερδεύουμε μια πράξη με την ταυτότητά μας. 

Ένα λάθος είναι ένα γεγονός, όχι μια μόνιμη ιδιότητα του χαρακτήρα μας.

«Χρειάζομαι την έγκριση των πάντων»: 

 Η αποδοχή από τον εαυτό μας είναι η μόνη που χρειαζόμαστε πραγματικά για να είμαστε ευτυχισμένοι.

«Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα»: 

Η εξάρτηση δεν είναι αγάπη, είναι δεσμά. Η υγιής αγάπη είναι αμοιβαία και ελεύθερη, όχι μια ανάγκη επιβίωσης.

«Η αξία μου εξαρτάται από τη γνώμη σου»: 

Η κριτική δεν είναι δίωξη. Η διαφωνία του άλλου δεν μειώνει τη δική μας αξία.

«Δεν αντέχω να μου λένε τι να κάνω»: 

Ο εγωισμός , μας εμποδίζει να εξελιχθούμε. 

Η συνεργασία και οι συμβουλές των άλλων είναι πλούτος, όχι απειλή για την ταυτότητά μας.

«Δεν είμαι αρκετά καλός»: 

Η αυτοεκπληρούμενη προφητεία. 

Αν πιστέψεις ότι δεν μπορείς, το σώμα και ο νους σου θα φροντίσουν να επιβεβαιωθείς. 

Το «θέλω» είναι το πρώτο βήμα του «μπορώ».

«Μην εμπιστεύεσαι κανέναν»:

 Η συνεχής επιφυλακή είναι μια φυλακή. Η υγιής δυσπιστία προστατεύει, αλλά η απόλυτη καχυποψία απομονώνει και σταματά την εξέλιξη.

«Είμαι καλύτερος από όλους»: 

Η υπεροψία είναι η μάσκα της ανασφάλειας. 

Η αληθινή σοφία, κατά τον Σωκράτη, ξεκινά από την παραδοχή της άγνοιάς μας: «Έν οίδα ότι ουδέν οίδα».

«Είμαι άχρηστος»: 

Μια φράση που παραλύει κάθε κίνητρο. Δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς χρησιμότητα· υπάρχει μόνον άνθρωπος που δεν έχει ανακαλύψει ακόμα το πεδίο του.

«Δεν μου αξίζει η αγάπη»: 

Η πιο σκληρή τιμωρία που επιβάλλουμε στον εαυτό μας. Η μόνη αγάπη που μπορεί να μας σώσει είναι αυτή που ξεκινά από μέσα μας.

 

Πώς να Μεταμορφώσετε τον Εσωτερικό σας Κόσμο

Η αλλαγή του εσωτερικού διαλόγου δεν συμβαίνει μαγικά, αλλά με συνειδητή εξάσκηση. 

Βασιστείτε στα Γεγονότα: 

Μην αφήνετε το συναίσθημα να γενικεύει. 

Μια κακή μέρα δεν σημαίνει μια κακή ζωή.

Η Λογική ως Πυξίδα: 

Αναζητήστε τις αντιφάσεις στις σκέψεις σας. 

Είναι λογικό να πιστεύετε ότι πρέπει να είστε τέλειοι ενώ κανείς άλλος στον κόσμο δεν είναι;

Διανοητικη Ευελιξία: 

Να είστε έτοιμοι να αλλάξετε άποψη όταν έρχονται νέα δεδομένα. 

Ο δογματισμός είναι ο θάνατος της δημιουργικότητας.

Αποφύγετε τα Απόλυτα: 

Σβήστε από το λεξιλόγιό σας το : «πάντα», το «ποτέ», το «όλοι» και το «κανένας». 

Η ζωή συμβαίνει στις αποχρώσεις του γκρι και στις πιθανότητες.

Χαρακτηρίστε την Πράξη, όχι τον Άνθρωπο: 

Αντί για το «είμαι τρελός», πείτε «αυτή η συμπεριφορά μου ήταν παρορμητική».

Η Δύναμη της Πιθανότητας: 

Αντικαταστήστε τη βεβαιότητα της αποτυχίας («δεν θα τα καταφέρω») 

με την πρόκληση της προσπάθειας («είναι δύσκολο, αλλά θα δοκιμάσω»).

Ο εσωτερικός διάλογος είναι μια διαρκής διαπραγμάτευση με την ευτυχία. 

Αν νιώθετε ότι οι σκέψεις σάς κατακλύζουν, ζητηστε βοηθεια, δεν είναι αδυναμία, αλλά πράξη φροντίδας προς τον εαυτό σας.

ΠΗΓΗ: www.truelife.gr

ΑΓΑΠΗ..ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ

 

Ως φαινεται η αγάπη 

είναι μια βιολογική αναγκαιότητα 

που διαμορφώνει 

υγεία, ανοσία, διάρκεια ζωής

Εχει περιγραφεί ως ένα συναίσθημα, και μια πολυτέλεια της ανθρώπινης ζωής. Αποκαλύπτεται ολοένα και περισσότερο κάτι πολύ βαθύτερο οτι η αγάπη :

είναι μια βιολογική αναγκαιότητα.

Η έρευνα δείχνει ότι ορμόνες όπως

η ωκυτοκίνη και η ντοπαμίνη

κάνουν πολύ περισσότερα από το

να δημιουργούν συναισθηματικούς δεσμούς

επηρεάζουν άμεσα

τη σωματική υγεία,

τη ρύθμιση του στρες,

τη λειτουργία του ανοσοποιητικού, ακόμη και το πόσο καιρό ζούμε.

Με άλλα λόγια, η αγάπη δεν είναι προαιρετική για την ανθρώπινη ευημερία.

Είναι συνδεδεμένη με τη βιολογία μας.

Η Χημεία της Αγάπης

Όταν οι άνθρωποι σχηματίζουν στενούς δεσμούς, ο εγκέφαλος απελευθερώνει ένα ισχυρό μείγμα ορμονών και νευροδιαβιβαστών.

Δύο από τους πιο σημαντικούς είναι η

ωκυτοκίνη και η ντοπαμίνη.

Η ωκυτοκίνη, που συχνά ονομάζεται «ορμόνη του δεσμού», απελευθερώνεται κατά τη διάρκεια της σωματικής στοργής, της συναισθηματικής εγγύτητας, της εμπιστοσύνης και της οικειότητας.

Παίζει κρίσιμο ρόλο στη σύνδεση μεταξύ ρομαντικών συντρόφων, γονέων και παιδιών, ακόμη και στενών φίλων.

Η ντοπαμίνη είναι μέρος του συστήματος ανταμοιβής του εγκεφάλου.

Δημιουργεί συναισθήματα ευχαρίστησης, κινήτρου και συναισθηματικής ικανοποίησης, ενισχύοντας τους κοινωνικούς δεσμούς και ενθαρρύνοντας τους ανθρώπους να αναζητούν σύνδεση ξανά και ξανά.

Μαζί, αυτές οι χημικές ουσίες διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνονται οι σχέσεις και γιατί αισθάνονται απαραίτητες και όχι προαιρετικές.

Ρύθμιση της αγάπης και του στρες

Μία από τις πιο ισχυρές βιολογικές επιδράσεις της αγάπης είναι

η επίδρασή της στο στρες.

Η ωκυτοκίνη μειώνει ενεργά την κορτιζόλη, την κύρια ορμόνη του στρες του σώματος.

Τα χαμηλότερα επίπεδα κορτιζόλης βοηθούν:

Στη μείωση του άγχους και της συναισθηματικής υπερφόρτωσης Προστατεύουν την καρδιά και τα αιμοφόρα αγγεία

Βελτιώνουν την ποιότητα του ύπνου

Πρόληψη χρόνιας φλεγμονής

Άτομα σε σχέσεις αγάπης και υποστήριξης εμφανίζουν σταθερά χαμηλότερα βασικά επίπεδα στρες από εκείνα που βιώνουν :

χρόνια μοναξιά ή συναισθηματική απομόνωση.

Ενίσχυση του ανοσοποιητικού

Έρευνες έχουν διαπιστώσει ότι η συναισθηματική σύνδεση επηρεάζει άμεσα την ανοσολογική λειτουργία.

Τα άτομα που βιώνουν συνεχή στοργή και συναισθηματική υποστήριξη

συχνά εμφανίζουν:

Ισχυρότερες ανοσολογικές αντιδράσεις

Χαμηλότερα επίπεδα φλεγμονής Ταχύτερη ανάρρωση από ασθένειες Μειωμένο κίνδυνο ασθενειών που σχετίζονται με το στρες

Η ωκυτοκίνη παίζει βασικό ρόλο εδώ, ηρεμώντας το νευρικό σύστημα και επιτρέποντας στο σώμα να επικεντρωθεί στην επιδιόρθωση και την άμυνα αντί για τις συνεχείς αντιδράσεις μάχης ή φυγής.

Αγάπη και Φυσική Υγεία

Οι βιολογικές επιδράσεις της αγάπης εκτείνονται σε όλο το σώμα.

Μελέτες συνδέουν τους ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς με:

Χαμηλότερη πίεση

Μειωμένο κίνδυνο καρδιακών Βελτιωμένη μεταβολική υγεία

Καλύτερη ανοχή στον πόνο

Η σωματική στοργή, όπως :

αγκάλιασμα, κράτημα των χεριών

και η οικειότητα, ενεργοποιούν νευρικές οδούς που σηματοδοτούν ασφάλεια στον εγκέφαλο, επιτρέποντας στο σώμα να λειτουργεί πιο αποτελεσματικά.

Η Σύνδεση με τη Μακροζωία

Οι μακροχρόνιες μελέτες για τη μακροζωία δείχνουν σταθερά ότι

άτομα με ισχυρούς κοινωνικούς και συναισθηματικούς δεσμούς

τείνουν να ζουν περισσότερο και

πιο υγιεινά.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι αυτό οφείλεται σε έναν συνδυασμό

ορμονικής ισορροπίας, μειωμένου στρες, βελτιωμένης ανοσολογικής λειτουργίας και καλύτερης ψυχικής υγείας.

Η μοναξιά, αντίθετα, έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου - όπως το κάπνισμα και η παχυσαρκία σε ορισμένες μελέτες.

Δεσμός και Υγεία του Εγκεφάλου

Η αγάπη προστατεύει τον εγκέφαλο.

Οι οδοί ανταμοιβής που καθοδηγούνται από την ντοπαμίνη βοηθούν στη διατήρηση του κινήτρου και της συναισθηματικής ανθεκτικότητας, ενώ η ωκυτοκίνη υποστηρίζει

τη μνήμη, τη συναισθηματική ρύθμιση και την εμπιστοσύνη.

Οι ισχυρές σχέσεις σχετίζονται με βραδύτερη γνωστική παρακμή και χαμηλότερο κίνδυνο κατάθλιψης.

Ο εγκέφαλος, όπως και το σώμα, ευδοκιμεί στη σύνδεση.

Η αγάπη ως μηχανισμός επιβίωσης

Από εξελικτική άποψη, η αγάπη υπάρχει επειδή προάγει την επιβίωση.

Τα ανθρώπινα βρέφη χρειάζονται μακροχρόνια φροντίδα, συνεργασία και προστασία.

Οι ορμόνες που συνδέονται μεταξύ τους εξελίχθηκαν για να διασφαλίσουν ότι οι άνθρωποι παρέμεναν συνδεδεμένοι, συνεργάζονταν και υποστήριζαν ο ένας τον άλλον στις δυσκολίες.

Αυτό που κάποτε εξασφάλιζε την επιβίωση συνεχίζει τώρα να υποστηρίζει την υγεία και τη μακροζωία στη σύγχρονη ζωή.

Ολοι συμφωνούμε πλέον ότι η αγάπη είναι μια βιολογική αναγκαιότητα,

όχι απλώς ένα ρομαντικό ιδανικό.

Μέσω ορμονών όπως η ωκυτοκίνη και η ντοπαμίνη, η αγάπη διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο το σώμα διαχειρίζεται το άγχος, καταπολεμά τις ασθένειες, διατηρεί τη συναισθηματική ισορροπία και ακόμη και καθορίζει τη διάρκεια ζωής.

Σε έναν κόσμο που δίνει προτεραιότητα στην παραγωγικότητα και ανεξαρτησία,

η επιστήμη προσφέρει μια ισχυρή υπενθύμιση:

η ανθρώπινη σύνδεση είναι φάρμακο και η αγάπη είναι ένα από τα πιο απαραίτητα....θρεπτικά συστατικά που έχουμε.

Να το θυμασθε..