ΙΑΤΡΙΚΗ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ

 

Ζούμε σε μια εποχή όπου το σύστημα υγείας αμείβει περισσότερο τη νόσο παρά την υγεία.

Οι εξετάσεις, οι επεμβάσεις, οι νοσηλείες, οι φαρμακευτικές αγωγές είναι απαραίτητες όταν χρειάζονται.

Χωρίς αυτές δεν θα είχαμε σώσει εκατομμύρια ζωές.

Όμως η αξία ενός γιατρού δεν μετριέται μόνο από το πόσες ασθένειες θεραπεύει.

Μετριέται και από το πόσες καταφέρνει να μη εμφανιστούν.

Η ιατρική Πρέπει να υπηρετεί τη διατήρηση της ισορροπίας και την διατήρηση της υγείας.

Η πρόληψη . Είναι βιολογία.

Η αθηροσκλήρωση δεν ξεκινά την ημέρα του εμφράγματος. Ξεκινά δεκαετίες πριν, σιωπηλά, με ενδοθηλιακή δυσλειτουργία και φλεγμονή.

Ο διαβήτης δεν ξεκινά την ημέρα που το ζάχαρο περνά το διαγνωστικό όριο. Ξεκινά χρόνια πριν με ινσουλινοαντίσταση.

Η γνωστική έκπτωση δεν ξεκινά όταν κάποιος ξεχνά ονόματα.

Ξεκινά με χρόνια αγγειακή επιβάρυνση, μεταβολικές διαταραχές και φλεγμονώδεις διεργασίες.

Αν περιμένουμε να εμφανιστεί το σύμπτωμα για να δράσουμε, έχουμε ήδη χάσει πολύτιμο χρόνο.

Η μεταβολική δυσλειτουργία ξεκινά πολύ πριν τη διάγνωση.

Η μυϊκή μάζα είναι μεταβολικό όργανο που επηρεάζει την ινσουλινοευαισθησία, τη φλεγμονή και τη μακροχρόνια επιβίωση.

Το μικροβιώμα επηρεάζει τον μεταβολισμό, την ανοσολογική ρύθμιση και τον άξονα εντέρου και εγκεφάλου.

Δεν είναι τυχαίο ότι τα περισσότερα χρόνια νοσήματα σχετίζονται με τον τρόπο ζωής.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο ύπνος επηρεάζει την αρτηριακή πίεση, τον γλυκαιμικό έλεγχο και τις ορμόνες του στρες.

Δεν είναι τυχαίο ότι η καθιστική ζωή συνδέεται με μεταβολικό σύνδρομο.

Δεν είναι τυχαίο ότι η χρόνια κατανάλωση υπερεπεξεργασμένων τροφών σχετίζεται με δυσβίωση και συστηματική φλεγμονή.

Η πρόληψη δεν σημαίνει ότι δεν θα αρρωστήσουμε ποτέ.

Σημαίνει ότι μειώνουμε την πιθανότητα, καθυστερούμε την εμφάνιση και περιορίζουμε τη βαρύτητα.

Σημαίνει ότι μετακινούμε τη βιολογική ηλικία πιο πίσω από τη χρονολογική.

Σημαίνει ότι διατηρούμε λειτουργικότητα, ενέργεια και ποιότητα ζωής.

Η ιατρική δεν είναι μόνο σύστημα. Είναι σχέση. Είναι ευθύνη. Είναι αποστολή.

Και εδώ είναι το ουσιαστικό ερώτημα.

Τι είδους ιατρική θέλουμε;

Θέλουμε μια ιατρική που ενεργοποιείται όταν το πρόβλημα έχει ήδη εκδηλωθεί ή μια ιατρική που μας βοηθά να κατανοήσουμε το σώμα μας πριν φτάσουμε εκεί;

Θέλουμε έναν γιατρό που επιδιορθώνει βλάβες ή έναν γιατρό που μας δίνει τα εργαλεία να διατηρούμε ισορροπία;

Ο γιατρός δεν είναι μόνο τεχνικός αποκατάστασης. Είναι σύμβουλος πρόβλεψης. Είναι καθοδηγητής προσαρμογής. Είναι ο άνθρωπος που βλέπει το μοτίβο πριν αυτό γίνει κρίση.

Η πραγματική αξία ενός γιατρού, δεν είναι να αντιμετωπίζει απλώς την ασθένεια.

Είναι να βοηθά τον άνθρωπο να διατηρήσει την υγεία του. Να τον εκπαιδεύει. Να τον ενθαρρύνει. Να του δίνει τα εργαλεία να κατανοήσει το σώμα του και να το φροντίζει συνειδητά.

Γιατί τότε η ιατρική δεν είναι μόνο θεραπεία. Είναι διατήρηση ισορροπίας και καλής υγείας .