Δεν παει το μυαλο μας,
το μαγνήσιο ενεργει στο μικροβιωμα του εντερου προς τα φιλικα βακτηριδια που παράγουν βιταμίνη D και φρενάρει την πορεία προς τον καρκίνο του παχέος εντέρου
Μελέτη στο
American Journal of Clinical Nutrition
διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη, με 240 που είχαν ήδη πολύποδες στο παχύ έντερο και ανήκαν σε ομάδα αυξημένου κινδύνου.
Ξέρουμε ότι ορισμένα εντερικά μικρόβια λειτουργουν σαν εργοστάσια βιταμίνης D.
Δύο απ αυτά,
σε πειραματικές μελέτες σε ζώα ενεργοποιούν τοπικά τον υποδοχέα της βιταμίνης D στον βλεννογόνο του παχέος εντέρου και μειώνουν την καρκινογένεση.
Ταυτόχρονα, ξέρουμε ότι το μαγνήσιο είναι απαραίτητος συμπαράγοντας για τα ένζυμα της βιταμίνης D και ότι χαμηλή κατάσταση μαγνησίου συνδέεται με χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D και υψηλότερο κίνδυνο πολυπόδων.
Η ερώτηση λοιπόν απλή και έξυπνη:
Αν διορθώσουμε στοχευμένα το μαγνήσιο,
μπορούμε να αυξήσουμε αυτά τα προστατευτικά μικρόβια και
να αλλάξουμε την πορεία προς τον καρκίνο;
Στη μελέτη συμμετειχαν
240 ενήλικες με ιστορικό αδενωματωδών.
Όλοι είχαν ήδη κάνει κολονοσκόπηση, είχαν αφαιρέσει πολύποδες και παρακολουθούνταν.
Τους χώρισαν τυχαία σε δύο ομάδες:
η μία έλαβε γλυκινικο μαγνήσιο από το στόμα επί 12 εβδομάδες, με εξατομικευμένη δόση ώστε ο λόγος ασβεστίου προς μαγνήσιο στη διατροφή και στα συμπληρώματα να κατέβει κοντά στο 2,3 προς 1, από περίπου 3,7 προς 1 που ήταν αρχικά.
Η άλλη ομάδα πήρε placebo.
Από όλους συλλέχθηκαν κόπρανα, επιχρίσματα από το ορθό και μικρές βιοψίες βλεννογόνου πριν και μετά την παρέμβαση, ενώ 124 άτομα επανεξετάστηκαν με κολονοσκόπηση μετά από διάμεσο χρόνο παρακολούθησης περίπου 3,5 χρόνια.
Εδώ μπαίνει στο παιχνίδι
το γονίδιο TRPM7, ένα ιοντικό κανάλι που ρυθμίζει την είσοδο μαγνησίου και ασβεστίου στα κύτταρα.
Οι ερευνητές είχαν ήδη δείξει σε προηγούμενη ανάλυση του ίδιου trial ότι το πώς ανεβαίνει η βιταμίνη D στο αίμα με τη χορήγηση μαγνησίου εξαρτάται από αυτό το γονίδιο.
Τώρα είδαν ότι το ίδιο ισχύει και για το μικροβίωμα.
Σε ανθρώπους με «λειτουργική» εκδοχή του TRPM7, η χορήγηση μαγνησίου αύξησε σημαντικά το
Carnobacterium maltaromaticum και το Faecalibacterium prausnitzii στον βλεννογόνο του ορθού, σε σχέση με την ομάδα placebo.
Σε όσους όμως είχαν παραλλαγές του TRPM7 με μειωμένη λειτουργία, το μαγνήσιο όχι μόνο δεν βοήθησε, αλλά σε κάποιες αναλύσεις μείωσε το Faecalibacterium στον βλεννογόνο.
Το ίδιο χάπι, δύο τελείως διαφορετικές αποκρίσεις, ανάλογα με το γενετικό υπόβαθρο.
Ένα δεύτερο εντυπωσιακό εύρημα ήταν η διαφορά ανάμεσα στα φύλα. Οι πιο έντονες αλλαγές στα προστατευτικά βακτηριδια παρατηρήθηκαν στις γυναίκες.
Η ερευνητική ομάδα το αποδίδει στην ορμονική ρύθμιση της μεταφοράς μαγνησίου μέσα στα κύτταρα από τα οιστρογόνα.
Με άλλα λόγια, οι γυναικείες ορμόνες ίσως βοηθούν το μαγνήσιο να φτάσει εκεί που χρειάζεται ώστε να αλλάξει το μικροβίωμα και τον τοπικό μεταβολισμό της βιταμίνης D.
Τι σημαίνουν όλα αυτά κλινικά;
Στην ανάλυση παρακολούθησης, τα άτομα που είχαν μεγαλύτερη παρουσία των συγκεκριμένων βακτηριδιων στον βλεννογόνο φαίνεται να είχαν λιγότερες νέες βλάβες σε ορισμένους τύπους πολυπόδων
Αυτό μας θυμίζει ότι το μικροβίωμα δεν είναι παραμύθι με καλούς και κακούς.
Το ίδιο βακτήριδιο μπορεί να είναι προστατευτικό σε ένα περιβάλλον και επιβαρυντικό σε άλλο.
Σε μηχανιστικό επίπεδο, η ιστορία έχει γοητεία.
Το μαγνήσιο λειτουργεί σαν «συντονιστής» των ενζύμων της βιταμίνης D και ταυτόχρονα επηρεάζει την ανάπτυξη βακτηρίδιων που παράγουν πρόδρομους της.
Στη συνέχεια άλλα μέλη του μικροβιώματος μετατρέπουν αυτούς τους πρόδρομους σε ενεργούς μεταβολίτες που ενεργοποιούν τους υποδοχείς βιταμίνης D στον βλεννογόνο του παχέος εντέρου, εκεί, επί τόπου, χωρίς να χρειάζεται να ανέβει πρώτα η βιταμίνη D στο αίμα ή να μας δει ο ήλιος.
Είναι ένας τοπικός άξονας
«μαγνήσιο μικροβίωμα βιταμίνη D»
που φαίνεται να χαμηλώνει τη φλεγμονή και να δυσκολεύει την έναρξη καρκινικών αλλαγών.
Πριν το ανάγουμε σε θαυματουργό χάπι,
πρέπει να είμαστε δίκαιοι με τα δεδομένα.
Η μελέτη κράτησε μόνο 12 εβδομάδες,
σ έναν συγκεκριμένο πληθυσμό,
κυρίως λευκούς μεγαλύτερης ηλικίας
από μια πολιτεία των ΗΠΑ.
Τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά
αλλά όχι οριστικά.
Χρειαζόμαστε μεγαλύτερες, μακροχρόνιες δοκιμές σε διαφορετικούς πληθυσμούς
πριν πούμε ότι
«το μαγνήσιο προλαμβάνει τον καρκίνο του παχέος εντέρου».
Τι μπορούμε όμως να κάνουμε από σήμερα;
Πρώτον,
να πάρουμε στα σοβαρά
την επάρκεια μαγνησίου.
Η σύγχρονη διατροφή, φτωχή σε πράσινα φυλλώδη, όσπρια, ξηρούς καρπούς και πλούσια σε επεξεργασμένα τρόφιμα, αφήνει πολλούς ανθρώπους οριακά ανεπαρκείς.
Η μέτρια συμπλήρωση, ιδιαίτερα σε μορφές όπως το γλυκινικό μαγνήσιο, μπορεί να έχει νόημα για όσους έχουν ιστορικό πολυπόδων ή άλλους παράγοντες κινδύνου, αλλά πάντα σε συνεννόηση με γιατρό, ειδικά αν υπάρχουν νεφρικά προβλήματα ή άλλα φάρμακα στο παιχνίδι.
Δεύτερον,
να θυμόμαστε ότι κανένα συμπλήρωμα δεν αντικαθιστά την κολονοσκόπηση.
Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι από τους λίγους καρκίνους που μας δίνει χρόνια προειδοποίηση με τη μορφή πολυπόδων.
Αν είμαστε άνω των 45 ή έχουμε οικογενειακό ιστορικό, το πρώτο πράγμα που χρωστάμε στον εαυτό μας δεν είναι ένα μπουκάλι μαγνήσιο, αλλά ένα σωστό ραντεβού για κολονοσκόπηση.
Το μαγνήσιο, η διατροφή, η κίνηση, η διακοπή καπνίσματος είναι οι σύμμαχοι.
Η κολονοσκόπηση είναι η ασφάλεια ζωής.
Αν έχετε φίλους ή συγγενείς που έχουν βγάλει πολύποδες, που φοβούνται τον καρκίνο του παχέος εντέρου ή που παλεύουν να βελτιώσουν τη διατροφή τους, στείλτε τους αυτό το κείμενο.
Όχι για να τρέξουν όλοι να πάρουν μαγνήσιο, αλλά για να ξεκινήσει μια πιο ώριμη συζήτηση για το πώς μικρές, στοχευμένες διατροφικές παρεμβάσεις, σε συνεργασία με τον γιατρό τους, μπορούν να ενώσουν τις τελείες ανάμεσα
στο έντερο,
τη βιταμίνη D, το μικροβίωμα και τον καρκίνο.
Αν καταφέρουμε να αλλάξουμε έστω και τη σκέψη ενός ανθρώπου για την αξία της πρόληψης, τότε αυτό το μικρό ιόν με το σύμβολο Mg θα έχει ήδη κάνει κάτι πολύ μεγαλύτερο από ό,τι του αναλογεί
πηγη https://www.facebook.com/georgios.kontizas
